Leon Adriaans(Helmond 1944 - 2004 Sint Michielsgestel)

Leon-Adriaans

Leo Adriaans kwam in 1946 in Helmond ter wereld. Al op jonge leeftijd werd zijn talent voor tekenen onderkend. Na een onvoltooid gebleven mulo-opleiding werd hij toegelaten aan de Kunstacademie van Den Bosch waar hij van 1963 tot 1967 studeerde. Teleurgesteld door de heersende kunstopvattingen haakte hij af. Van grotere invloed op zijn werk was de uit zijn studietijd voortgekomen experimentele kunstenaars-vriendengroep ‘De Zware vanNelle club’ die onder invloed van de wat oudere JCJ Vanderheyden werkte. Adriaans komt zelf tot zijn eigen Brabantse Arte Povera. Het Brabantse landleven is zijn grote inspiratie. Hij werkt in een stal in het Sterrenbos ten zuiden van Den Bosch alwaar hij gebruik makende van materiaal zoals veevoederzakken tot een nieuwe beeldtaal komt. Voor Adriaans zijn zijn bestaan als keuterboer en kunstenaar van gelijke belangrijkheid. De waardering voor zijn werk neemt toe maar relationele problemen, zijn strijd met de overheid en een drankprobleem trekken een zware wissel op hem.. In 1997 overlijd Adriaans eerste vrouw Twanneke en enige tijd na haar dood krijgt Adriaans een relatie met Monique Willems die er in 2000 voor zorgt dat Adriaans toestemming krijgt de door hem zo gewenste boerderij in Sterrebos te gaan bewonen. Dit brengt nieuwe energie in zijn leven. In 2002 maakt Pieter Verhoeff een documentaire over Adriaans met de titel ‘Eigen weg’. Adriaans overleed in 2004, zijn werken zijn opgenomen in een groot aantal musea en particuliere collecties.

Leon-Adriaans